Blog 1

De appel valt niet ver van de boom.

Dit is mijn eerste blog! Een blog – schrijven was voor mij een hele opgave. Niet omdat het een blog is, maar omdat het voor mij nieuw is. Vaak als ik iets nieuws moet doen en ik weet niet precies hoe het moet, start ik eerst altijd met een speurtocht. Deze speurtocht start vaak op het internet en wel bij Google. Naast Google gun ik mezelf ook altijd een aantal “hulplijnen”, voordat dit alles dus op papier kwam, is er al het nodige voorwerk gedaan. Dit alles omdat ik zeker wil weten dat ik het goed doe. Tsja wanneer doe je het goed. Dat is de grote  vraag en die is natuurlijk moeilijk te beantwoorden. Als ik tevreden ben over het resultaat en jullie zijn dat ook, dan vind ik het goed. Maar terug naar de laatste zin van de vorige alinea. Ik wil graag zeker weten dat ik het goed doe.   In november waren we op oudergesprek voor mijn zoontje die in groep 1 zit. Na een tijdje kwamen we er op, dat hij niet meteen in het diepe springt, maar liever eerst de kat uit de boom kijkt. Het woord faalangst kwam ook ter sprake. Toen gingen bij mij toch wel radartjes draaien. Ik dacht: verrek! Ik herkende mij in wat de juffen vertelden. Ze konden het wel over mij hebben. Maar dat heeft niks met faalangst te maken, hij wil gewoon weten dat hij het kan voordat hij het doet.   Na dit gesprek ben ik hem gaan observeren en na gaan denken over wat er in het verleden was gebeurd en ik kwam tot de conclusie dat mijn gedachtegang tijdens het oudergesprek inderdaad juist was geweest. Een voorbeeld hiervan is schaatsen. Toen hij 2 en een half was lag er natuurijs. Ik nam hem mee naar de ijsbaan. Toen we daar een tijdje over het ijs hadden gelopen, zei hij (in het Fries): Heit, ik wol ek skaatse (papa ik wil ook schaatsen) Op een of andere manier had hij de overtuiging dat hij dat kon. Ik naar huis om een paar houtjes en een slee op te halen. Schaatsen onder gebonden en meneer ging achter de slee staan en schaatste, met een beetje hulp van mij, zomaar weg. Met plassen op de WC niet anders. Van de ene op de andere dag was hij er van overtuigd: Ik weet wanneer ik moet plassen, dus kan ik nu wel op de WC plassen. Slechts 1 heel klein ongelukje is er voorgevallen, verder is ie altijd droog. Pushen heeft weinig zin, stimuleren wel, maar ik ben er wel van overtuigd dat bij mijn zoon iets voor elkaar komt als de tijd er rijp voor is. (hij weet als ie iets kan)   Zo ook nu met deze eerste blog. Het heeft me meer tijd gekost om te onderzoeken hoe je een blog schrijft dan daadwerkelijk de blog te schrijven Vandaar dus de titel. Voordat ik deze blog plaats, laat ik hem nog wel even een aantal mensen lezen, want tsja, t moet wel goed natuurlijk. Misschien is het wel heel herkenbaar voor u wat ik heb geschreven. Ik hoor dit natuurlijk graag van u.

Wybren Dijkstra

  • © stichting radius