Blog 3

En daar waren ze weer……

De afgelopen 2 weken stonden, zoals gebruikelijk in januari, weer in het teken van de CITO toetsen voor het LOVS. LOVS zult u denken, ja zeker, het leerling onderwijsvolgsysteem. Door deze toetsen 2 maal per jaar af te nemen krijgen de scholen goed zicht op de ontwikkeling van de kinderen, maar ook op de ontwikkelingen van de groepen als geheel t.o.v. het landelijk gemiddelde. Niks mis mee, je kunt als school zelfs je voordeel er mee doen! Voor school is het een mooi meetmoment, om te kijken hoe je er als school voor staat. Ook op individueel en groepsniveau kun je je voordeel er mee doen. Als blijkt dat een groep uitvalt op een bepaald vakgebied, kun je bekijken wat het aanbod is geweest en hoe de lesstof is aangeboden. Misschien heeft die bepaalde groep wel een andere aanpak nodig, of hebben ze meer (instructie)tijd nodig. Als je de toets gegevens goed analyseert, dan kun je de kinderen helpen met die dingen die ze nog niet zo goed begrijpen. Ook kun je de kinderen het aanbod geven wat op het niveau van de kinderen is. Dit voorkomt dat de kinderen voortdurend met te moeilijk of te makkelijk werk aan de slag moeten. Toch zijn er ook altijd mensen die tegen dit soort toetsen zijn. Natuurlijk kun je er allemaal studies en studieresultaten op los laten, om maar te bewijzen dat het niet goed is dat een kleuter getoetst wordt of wat dan ook, maar als je er op de juiste manier mee om gaat, dan zie ik het probleem niet. Mijn collega in groep 1/2 maakt er een spelletje van, als ze de toetsen afneemt. De kinderen hebben niet eens in de gaten dat ze een toets aan het maken zijn. Sterker nog, ze weten niet eens wat een toets is. Mijn zoontje van 4 zit in groep 1, dus ik vroeg hem vorige week: “moesten jullie ook een toets maken met juf?” Waarop hij antwoordde: “Wat is een toets?” Omdat ik meer van deze reacties gehad heb, was dit toch wel de bevestiging dat de volwassenen meer moeite hebben met het hele toets gebeuren dan dat de kinderen dat zelf hebben. Natuurlijk kan het zo zijn dat, als een kind zich wel bewust van het toetsen is, het last kan hebben van bijvoorbeeld faalangst. Maar ook dit is dan weer een signaal voor de leerkracht om daar wat mee te doen. Zoals ik al zei, het is maar net hoe je er als leerkracht en als school mee om gaat. Nog een mooi voorbeeld van het voordeel van toetsen: Toen ik met een collega de toets resultaten van de kinderen aan het bekijken was, maakte ze de opmerking: “ik kwam er tijdens het toetsen achter dat “Pietje” het op die manier aanpakt, dat heeft ie tijdens de lessen in de klas nog niet eerder laten zien”. Wat mij betreft kunnen we dus ook rustig doorgaan met het toetsen van kinderen, als er maar op een verantwoorde manier met de resultaten om wordt gegaan. Als de insteek is, dat je als leerkracht en als school je voordeel er mee wilt doen en niet als afrekeninstrument wordt gebruikt, dan is het toetsen van kinderen zeker een meerwaarde!
Wybren Dijkstra
  • © stichting radius