Blog 4

Betrokkenheid: een groot goed!

De afgelopen weken heb ik me weer meerdere malen gelukkig geprezen, dat ik elke week weer met geweldige collega’s mag samenwerken. Als school in een krimpgebied hebben we het niet makkelijk. We zien allemaal dat de instroom achterblijft op de uitstroom en dus wordt het leerlingaantal steeds kleiner.

In zo’n tijd heb je, nog meer dan anders, betrokkenheid van de collega’s nodig. Betrokken bij elkaar maar ook (vooral) betrokken bij de leerlingen/school. En over deze betrokkenheid kan ik alleen maar lovende woorden spreken.

Als er over school wordt gesproken, wordt er steevast over “onze” school gesproken. Ook het woord “wij” hoor je vaak voorbij komen. Als directeur is dat prachtig om te horen. Deze betrokkenheid maakt ook, dat je op een professionele manier met elkaar om kunt gaan. Zeggen wat je vindt, zonder dat je je persoonlijk aangevallen voelt en aangevallen wordt.

Ik kan legio voorbeelden noemen van betrokkenheid en het beste voor de school willen, maar ik wil het beperken tot een paar.

Als er een collega ziek is, dan vraag ik altijd eerst een collega. 9 van de 10 keer wordt het opgevangen door eigen personeel. Als aanvulling wordt er dan gezegd:”oars krije de bern in frjemd gesicht foar de klas, dat is net ideaal”.

Een ander voorbeeld:

17 maart is het open dag. Deze open dag duurt tot 18.00 uur. Toen ik afgelopen maandag in de personeelsvergadering aangaf dat ik graag wil dat de collega’s tot 18.00 uur op school zijn werd ik vreemd aangekeken. Reacties als: “dat is toch logisch” of “daar waren we al vanuit gegaan” kreeg ik te horen.

Deze betrokkenheid ondervind ik ook op andere manieren. Als school ben je continu in ontwikkeling. Stilstand is achteruitgang zeggen ze wel eens.

Om door te ontwikkelen is professionalisering nodig. Ik ben er van overtuigd dat als ik ga bedenken wat de collega’s moeten leren, dit niet (goed) gaat werken.

Gelukkig hoeft dat ook niet. Als team hebben we het hierover. Omdat alle collega’s het beste voor de school, de kinderen en zichzelf willen, kunnen ze haarfijn aangeven waar scholing nodig is en waar niet. Ook dit zie ik als een stuk betrokkenheid. Betrokkenheid in combinatie met verantwoordelijkheidsgevoel!

 

Wybren Dijkstra

 

 

 

  • © stichting radius