Blog 5

Mooie momenten

Daar ben ik weer. Terug van weg geweest. Ik denk dat het me aan inspiratie ontbrak. Maar na een opmerking van ouders op de zakelijke ouderavond op de Oanset dinsdag j.l. over dat ze mijn blog missen, ben ik toch weer in de spreekwoordelijke pen geklommen.

Graag wil ik jullie vertellen over de mooie momenten die ik afgelopen week mee heb mogen maken. Deze mooie momenten maken mij in meer of mindere mate trots en gelukkig. Vaak zijn deze momenten een bevestiging dat we op de goede weg zijn, of in ieder geval met de juiste dingen bezig zijn! We is in dit geval het team van de Oanset.

Vorige week vrijdag mocht ik een gezin ontvangen en rondleiden door onze mooie school. Ik vertel dan altijd inhoudelijk hoe we dingen doen en waarom we dat doen. Natuurlijk kwamen we ook op het onderwerp DaVinci. Op het moment dat ik daar over vertelde, stonden we bij de thema tafel van groep 3/4. Op deze tafel lagen allemaal prachtige kijkdozen. Nog niet helemaal af, maar al wel prachtig. Eén kijkdoos viel op. Er hing een touwtje doorheen met daaraan een rond stukje karton. Omdat ik niet precies wist wat het onderwerk van de kijkdozen was, kon ik de ouders en het kindje niet uitleggen wat er precies gemaakt was.

Omdat de juf mij hoorde praten, nodigde ze het jongetje uit groep 4 uit om zijn kijkdoos te demonstreren en uit te leggen wat we zagen. Het jongetje begon aan het touwtje te trekken en hierdoor bewoog het stukje karton. Dit stukje karton, legde hij uit, was een komeet, want het onderwerp was “de oerknal”.

Dus stelt u zich voor: Ik sta daar met een vader, moeder en hun kind en het jongetje (uit groep 4!) vertelt ons over de oerknal! Nou daar word ik gelukkig van kan ik u vertellen! Wat een mooi moment! Het weekend kon voor mij niet kapot. En door de manier van vertellen kon ik opmaken dat het jongetje ook gelukkig wordt van deze manier van werken!

Dinsdag j.l. stond de zakelijke ouderavond gepland. Naast het zakelijke deel, hadden we ook een sessie gepland met ouders. Onderwerp: de Oanset nu en in de toekomst.
Door verschillende werkvormen toe te passen hoopten we op veel informatie vanuit de ouders. En dit is gelukt! Naast deze informatie was het heel goed om te horen dat de ouders positief zijn over onze school. Ook hier werd onze nieuwe methode wereldverkenning genoemd. Een ouder vertelde: “mijn kind vertelt eigenlijk nooit iets over school, maar als t nu iets vertelt, dan is het over DaVinci”.

Ook werd benoemd dat de ouders de toegankelijkheid van de collega’s enorm waarderen.
Ik vind dit heel mooi om te horen. Regelrecht vanuit de ouders een compliment voor de collega’s: Geweldig, dit verdienen ze!

Als laatste iets uit het nieuws, maar ik wil het toch benoemen. Mede omdat het voor mij een meer dan grootse actie was! Omdat familie van mij in Nieuw Zeeland woont, was ik meer dan gemiddeld geïnteresseerd in de verrichtingen van de All Blacks (rugbyteam van Nieuw Zeeland) tijdens het WK rugby.
Ze waren de grote favoriet en dit hebben ze ook waargemaakt door wereld kampioen te worden. Na de huldiging deden de spelers nog een ereronde. Op een gegeven moment wist een jongetje het veld op te komen. Hij sprintte richting zijn idool, achtervolgd door een beveiliger. Voor de ogen van de betreffende speler, werd het jongetje op professionele manier tegen de grond gewerkt.

Mijn eerste gedachte: “Het jongetje wordt afgevoerd”. Niks was minder waar. De sterspeler van de All Blacks, vroeg de beveiliger om hem met rust te laten. Een innige omhelzing volgde. Het jongetje kon zijn geluk niet op. De toegestroomde pers maakte uitbundig foto’s! Op een gegeven moment bracht de speler het jongetje weer naar de tribune, bij zijn ouders. Als klap op de vuurpijl deed hij zijn gouden medaille af en hing die om de nek van het jongetje.

Voor mij is dit een GROOTSE actie van deze sterspeler. Enorm veel respect en ik hoop van harte dat mensen dit als voorbeeld nemen.

Bedankt voor het lezen en tot snel!

Wybren Dijkstra

  • © stichting radius